HINK, STAP, SPRONGETJE

De afgelopen dagen is Taha een heel stuk huileriger, en misschien kan ik zelfs wel chagrijniger zeggen, dan normaal. Snel ontevreden, snel uit zijn humeur, enorm onrustig, hangerig en vooral heel erg veel huilen. Voor mij als moeder natuurlijk enorm vervelend, maar ik vind het vooral voor hèm heel erg naar dat hij soms hele middagen enorm ontroostbaar is.

Met mijn handen in het haar vroeg ik hem regelmatig hardop wat er toch aan de hand was, maar toen dacht ik aan de drie H’s van Oei, ik groei: Huilerigheid, Humeurigheid en Hangerigheid. Ja hoor, we hebben weer met een sprong te maken.

Al meer dan vijfendertig jaar zijn er onderzoeken gedaan naar de mentale ontwikkeling van baby’s, en gek genoeg kwamen bij alle onderzoeken vrijwel dezelfde resultaten naar voren. De onderzoeken werden gedaan naar de sprongen theorie die claimt dat baby’s op bepaalde momenten in hun leven enorm groeien in ontwikkeling. Ze gaan letterlijk met sprongen vooruit. De baby’s waren allemaal rond dezelfde leeftijd huileriger, humeuriger en hangeriger.  Nu worden er tegenwoordig aardig wat kritische noten geplaatst bij het gedane onderzoek. Zo zouden de steekproeven te kleinschalig zijn om als wetenschappelijk bestempeld te worden en wordt er gezegd dat ieder kind anders is. Toch is het toevallig dat het over het algemeen enorm overeenkomt, en ook neurologisch onderzoek heeft aangetoond dat de sprongen gepaard gaan met veranderingen in de hersenen.

sprongencollage

Of het nou helemaal wetenschappelijk is of niet, ik kan Taha’s gedrag meestal één op één vergelijken met de kenmerken van de sprong waar hij op dat moment in zit. Zo was hij afgelopen maandag precies negentien weken oud, de tijd van de vierde sprong. Hij is ineens even enorm eenkennig en enorm aan het focussen op de bewegingen om hem heen. Ook trappelt hij wat in het rond als hij ligt, wil hij het liefste al het hele huis doorkruipen, pakt en smijt hij spulletjes in het rond en is hij druk bezig met het opeten van zijn speelgoed en vuistjes.

Heel leuk en aardig, maar hoe gaat zo’n sprong nou in zijn werk?
Een sprong is op te delen in twee fases: De lastige periode en de periode van nieuwe dingen.
In de eerste fase heeft je kindje last van de drie H’s. De vooruitgang staat even stil en er kan zelfs even sprake zijn van een achteruitgang. Maak je niet druk, meestal duurt dit niet langer dan twee weken en dan gaat je kindje over naar de tweede fase. In deze fase doet je kindje oude dingen anders en ontdekt hij of zij allemaal nieuwe dingen. Je kindje heeft nieuwe interesses en is zelfstandiger.
Het kan best zijn dat je kindje van het ene sprongetje meer last heeft dan van een ander sprongetje. Dat heeft er dan mee te maken dat hij het waarnemingsvermogen dat bij die sprong hoort interessanter vindt of aan het begin van de sprong net iets minder lekker in zijn of haar vel zat. Niets om je zorgen over te maken dus.

FotovanOeiIkGroei

Foto: OeiIkGroei

Wat is jouw idee over de mentale sprongen volgens Oei Ik Groei? Herken je jouw kleine hierin, of vind je het maar een beetje onzin?

 



Benieuwd welke acht sprongen jouw kindje het eerste jaar allemaal doormaakt? Lees dat dan hier.

Wil je via email op de hoogte gehouden worden over de mentale ontwikkeling van je kleintje? Meldt je dan hier aan.

Wil je meer lezen over de mentale ontwikkeling van jouw kleintje? Lees dat dan hier. (Scroll naar onderaan het artikel voor de overige maanden)

Wil je het Oei Ik Groei boekje van de sprongetjes zelf in bezit hebben? Bestel hem dan hier.

Advertenties

4 thoughts on “HINK, STAP, SPRONGETJE

  1. Mooi geschreven. Ik ben wel van mening dat inderdaad ieder kind anders is. Ik heb drie totaal andere kinderen waarvan de middelste in ieder geval het eerste jaar vrijwel alle sprongen óf heeft overgeslagen óf ruim na het aangegeven tijdsbestek. Nou weten wij ondertussen dat alles bij hem (veel) later ofwel anders verloopt in zijn ontwikkeling en heeft hij ook een gecompliceerde (zware) vorm van autisme dus is dit niet het ideale vergelijkingsmateriaal. Maar mijn oudste deed alles veel sneller en mijn jongste aardig gemiddeld (dat zeg ik, 3 totaal verschillende kinderen). Je hebt zeker wat aan informatieve boeken over de ontwikkeling van een kind. Het enige nadeel vind ik dat het (zeker als net-nieuwe-ouder van een eerste, of een ik-weet-niet-helemaal-meer-hoe-het-precies-was ouder bij een tweede) je soms behoorlijk onzeker kan maken. Gelukkig ben ik nu (meestal) de ik-zie-wel-hoe-het-gaat-het-word-vanzelf-wel-groot ouder van drie ;-). Waarbij ik weet waar ik aan de bel moet trekken als het dan toch niet helemaal gaat zoals het hoort (ook niet geheel onbelangrijk).

    Liked by 1 persoon

    • İk denk dat dat ook de beste instelling is. Naar mijn mening zijn de boeken net zoals het consultatiebureau: handig als ik wat wil weten over ontwikkeling en de belevingswereld maar til er niet re zwaar aan.
      Je hebt drie prachtkids dus je hebt het in elke oudervorm in ieder geval goed gedaan ;)

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s